
Krokwie to szkielet każdego dachu skośnego. Tłumaczymy, jakie przekroje są standardem, od czego zależy rozstaw i jak dobrać wymiar do rozpiętości, pokrycia i strefy śniegowej.
Krokwie to szkielet każdego dachu skośnego — pochyłe belki, na których opiera się całe pokrycie. Od ich przekroju i rozstawu zależy, czy dach uniesie śnieg, wiatr i ciężar dachówki, dlatego to jeden z najczęściej wyszukiwanych tematów przed budową.
W tym poradniku wyjaśniamy, jakie wymiary krokwi są w praktyce standardem, od czego zależy ich rozstaw, jak czyta się zależność między przekrojem a rozpiętością oraz jakie drewno wybrać, żeby konstrukcja służyła dziesięciolecia.
Najważniejsze rzeczy w czterech punktach:
Krokiew to pochyła belka biegnąca od murłaty, czyli belki leżącej na ścianie, aż do kalenicy dachu. Para krokwi połączonych w kalenicy tworzy charakterystyczny trójkąt, a rząd takich par ustawionych co kilkadziesiąt centymetrów — połać dachu.
W odróżnieniu od słupa czy kantówki, które pracują głównie na ściskanie, krokiew pracuje na zginanie. Ciężar pokrycia, śniegu i wiatru napiera na nią z góry, prostopadle do osi. Dlatego krokwie mają przekrój wyraźnie prostokątny — wysokość przekroju daje sztywność na zginanie, a ustawia się je zawsze na sztorc, wyższym bokiem pionowo.
Na krokwiach opiera się wszystko, co wyżej: membrana, kontrłaty, łaty i pokrycie. Przy dachach ocieplonych między krokwiami układa się też wełnę mineralną, dlatego wysokość przekroju bywa dobierana również pod grubość ocieplenia.
W polskich domach jednorodzinnych najczęściej spotyka się przekroje 45x180 i 50x200 mm. To zakres, który przy typowych rozpiętościach i rozstawach bezpiecznie przenosi ciężar blachodachówki i dachówki ceramicznej.
Przekrój 40x160 mm stosuje się przy mniejszych rozpiętościach lub gęstszym rozstawie krokwi, na przykład w budynkach gospodarczych, garażach i mniejszych dachach. Z kolei 60x200, 70x200 i większe pojawiają się przy dużych rozpiętościach, ciężkich pokryciach i tam, gdzie konstruktor przewiduje ponadprzeciętne obciążenie śniegiem.
Długość krokwi wynika z geometrii dachu — od murłaty do kalenicy plus okap. Standardowo przygotowujemy elementy do 6 metrów, a dłuższe ustalamy indywidualnie. Ważna zasada: przekrój dobiera się do najdłuższego odcinka między podporami, a nie do całej długości krokwi — jętka lub płatew w środku rozpiętości pozwala zejść z przekrojem niżej.
| Przekrój krokwi | Typowa rozpiętość | Zastosowanie |
|---|---|---|
| 40×160 mm | do ok. 3,5 m | mniejsze dachy, garaże, gęstszy rozstaw |
| 45×180 mm | ok. 3,5–4,5 m | standard domów jednorodzinnych |
| 50×200 mm | ok. 4,5–5,5 m | większe rozpiętości i cięższe pokrycia |
| 60×200 mm i więcej | ponad 5,5 m | duże dachy, wysokie obciążenie śniegiem |
Rozstaw, czyli odległość między osiami sąsiednich krokwi, wynosi zwykle od 60 do 100 cm, a najczęściej spotykany zakres to 80-90 cm. Im gęściej stoją krokwie, tym mniejszy ciężar przypada na każdą z nich — więc gęstszy rozstaw pozwala użyć mniejszego przekroju i odwrotnie.
Na wybór rozstawu wpływa ciężar pokrycia, strefa śniegowa, rozpiętość połaci oraz wygoda ocieplenia — wełna mineralna ma standardowe szerokości, więc rozstaw dopasowany do szerokości maty ogranicza docinanie i mostki termiczne.
W praktyce projekt konstrukcyjny podaje komplet: przekrój, rozstaw i sposób podparcia. Jeśli budujesz z projektem, trzymaj się tych wartości. Jeśli modernizujesz stary dach albo stawiasz wiatę bez projektu, opisz nam konstrukcję — podpowiemy typowe rozwiązanie i przygotujemy elementy na wymiar.
Krokwie wykonuje się z drewna iglastego — sosny i świerku. To gatunki o bardzo dobrym stosunku wytrzymałości do ciężaru, łatwe w obróbce i dostępne w długościach potrzebnych na dach.
Drewno na krokwie powinno być zdrowe, bez dużych zgrupowanych sęków w strefie największych naprężeń, o prostym przebiegu włókien. Znaczenie ma też wilgotność — drewno suszone mniej pracuje po zabudowaniu, co ogranicza skrzypienie, pękanie i ruchy konstrukcji. Przy dachach ocieplonych, gdzie krokiew zostaje szczelnie zabudowana, suszenie jest szczególnie zalecane.
Druga sprawa to impregnacja. Krokwie po zabudowaniu poszyciem są praktycznie niedostępne — nie da się ich później dosmarować pędzlem. Dlatego zabezpiecza się je przed montażem, najlepiej zanurzeniowo, bo preparat pokrywa wtedy każdą powierzchnię elementu, także czoła i wręby.
Krokiew nie pracuje sama. Murłata rozprowadza jej nacisk na ścianę, jętka spina parę krokwi w połowie wysokości i skraca rozpiętość, a płatwie ze słupami podpierają połać przy większych dachach. Dopiero komplet tych elementów tworzy więźbę dachową.
Dlatego najwygodniej zamawiać całą więźbę w jednym miejscu — wszystkie elementy wychodzą z tego samego drewna, w tych samych wymiarach i z tą samą impregnacją. Przygotowujemy komplety na podstawie projektu albo zestawienia elementów, docięte na wymiar i gotowe do montażu.
Tniemy krokwie pod konkretne zamówienie — podajesz przekrój, długość i ilość albo przesyłasz zestawienie z projektu, a my przygotowujemy elementy. W razie potrzeby drewno suszymy i impregnujemy zanurzeniowo, więc na budowę trafia materiał gotowy do montażu.
Nie prowadzimy sztywnego cennika, bo każdy dach jest inny — inny przekrój, długości i ilość. Podaj, czego potrzebujesz, a przygotujemy indywidualną wycenę. Jesteśmy producentem, więc kupujesz prosto z tartaku, bez marży pośrednika, z dostawą w Lublinie, Świdniku, Piaskach, Łęcznej i całym powiecie lubelskim.
Skontaktuj się z nami — doradzimy i przygotujemy ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb.