
Z m³ kłód nie uzyskasz m³ desek — część drewna zawsze idzie na odpad. Tłumaczymy, ile realnie tarcicy można otrzymać z konkretnej ilości surowca.
Jednym z pierwszych pytań przy planowaniu przecierania jest „ile desek z tego wyjdzie?" Odpowiedź nie jest oczywista, bo z kłody nigdy nie uzyskuje się 100% tarcicy — część zawsze idzie na odpad. Pokazujemy, czego się realnie spodziewać.
Uzysk to procent objętości kłód, który ostatecznie staje się użyteczną tarcicą. Reszta — kora, obrzyna (zewnętrzne fragmenty kłody niebędące pełnymi deskami), trociny, ścinki — to odpad procesu.
Dlaczego nie da się uzyskać 100%? Kilka powodów:
Sosna, świerk, modrzew — to najpopularniejsze drewno w polskich tartakach. Typowy uzysk:
W praktyce z 10 m³ dobrych kłód iglastych zwykle uzyskuje się 6–7 m³ tarcicy.
Dąb, buk, jesion, brzoza — uzysk podobny do iglastych, czasem nieco niższy ze względu na większe wady (sęki, krzywizny):
Im większa średnica kłody, tym wyższy uzysk. Powód jest geometryczny: z grubej kłody można wyciąć więcej szerokich, pełnych desek; z cienkiej — głównie wąskie deski lub kantówki, z dużą stratą na obrzynie.
Im prostsza kłoda, tym wyższy uzysk. Krzywa kłoda wymaga większych odpadów na obu końcach. Optymalna kłoda to taka, którą można położyć na ziemi i ona leży prosto.
Asortyment końcowy też wpływa na uzysk. Przy cięciu na:
Ścinki i obrzyna nie muszą iść do śmieci:
Z 10 m³ kłód, oprócz 6–7 m³ tarcicy, zostaje zwykle 1–2 m³ drewna opałowego. Łączna „użyteczna" wartość to bliżej 80% materiału wejściowego.
Załóżmy, że masz 5 m³ prostych, średniej wielkości kłód sosnowych i chcesz głównie deski budowlane.
W Tartaku ARTMA możemy ocenić Twoje drewno przed przecieraniem i podać realistyczny szacunek uzysku. Zadzwoń lub napisz, opisz ilość i charakter swojego drewna, a podpowiemy, czego się spodziewać.
Skontaktuj się z nami — doradzimy i przygotujemy ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb.