
Drewno opałowe to nie jeden materiał — różne gatunki różnią się kalorycznością, prędkością spalania i tym, jak czysto się palą. Porównujemy najpopularniejsze i podpowiadamy, co wybrać do swojego pieca.
„Drewno na opał" brzmi prosto, ale w praktyce na rynku spotyka się kilka gatunków, które różnią się dość mocno. Jedno pali się długo i daje dużo ciepła, inne zapala się szybko, ale szybko gaśnie. Jedno produkuje dużo żaru, inne mocno dymi. Wyjaśniamy, czym się różnią najpopularniejsze gatunki i co wybrać dla swojego pieca lub kominka.
Cztery cechy mają największe znaczenie:
Buk to najpopularniejsze drewno opałowe w Polsce — i nie bez powodu. Ma wysoką gęstość, długo się pali, daje dużo żaru i przyjemny zapach. Spala się czysto, bez nadmiernego iskrzenia. Wartość opałowa około 18–19 MJ/kg (suche).
Dobry wybór do większości kominków i pieców na drewno. Bukowe drewno świetnie też nadaje się do wędzenia. Cena: typowo średnia w stosunku do gatunków twardych — droższe od brzozy, tańsze od dębu.
Drewno dębowe pali się bardzo długo, daje intensywny żar i wytrzymuje noc w piecu bez dokładania. Wartość opałowa zbliżona do buka, ale gęstość jeszcze większa.
Wadą dębu jest długi czas sezonowania — żeby spalał się dobrze, powinien schnąć 2–3 lata. Świeży dąb dymi i traci sporo energii. Cena: zwykle wyższa niż buka.
Grab to drewno o wyjątkowo wysokiej gęstości — najgęstsze spośród popularnych gatunków opałowych w Polsce. Pali się długo, daje dużo żaru i niewiele dymu. Wartość opałowa do 19,5 MJ/kg.
Wadą jest twardość — grabowego polana trudno się rąbie. Z tego powodu kupuje się go częściej w gotowo łupanej formie. Cena podobna do dębu.
Brzoza zapala się błyskawicznie, pali się żywym, jasnym płomieniem i wydaje przyjemny zapach. Wartość opałowa nieco niższa niż buka (~16 MJ/kg), ale za to nie wymaga długiego sezonowania — wystarczy rok–półtora.
Doskonała do kominków, w których chodzi nie tylko o ciepło, ale też o efekt wizualny. Wadą jest szybkie spalanie — kilogram brzozy wytrzymuje krócej niż kilogram dębu. Cena: zwykle niższa niż gatunki twarde.
Olcha — ciepłe, średniej gęstości drewno, łatwo się rąbie, sezonowanie 1–2 lata. Kaloryczność zbliżona do brzozy. Często używana do wędzenia ryb.
Jesion — gęste i kaloryczne, dobrze się pali nawet słabo wysuszony. Mniej powszechny na rynku, ale ceniony.
Olchy szare, topoli i wierzby — gatunki miękkie, niska gęstość. Spalają się szybko, dają mało ciepła. Sprawdzą się przy okazjonalnym paleniu, ale nie jako podstawowe paliwo na sezon.
Sosna, świerk i modrzew nadają się do palenia, ale mają poważne minusy: mocno strzelają i iskrzą (ryzyko dla nieosłoniętych kominków), zostawiają więcej sadzy w przewodzie kominowym i wymagają częstszego czyszczenia. Spalają się też szybciej, bo mają mniejszą gęstość.
Zwykle używa się ich jako rozpałki lub uzupełnienia, rzadziej jako głównego paliwa. W piecach z palnikiem zasypowym można nimi palić — w otwartych kominkach lepiej unikać.
Praktyczne wskazówki:
W Tartaku ARTMA oferujemy drewno opałowe — głównie gatunki twarde (buk, dąb, grab) oraz brzozę. Przygotowujemy je w formie pociętej i porąbanej, gotowej do palenia. Dostarczamy własnym transportem w Lublinie i okolicach. Zadzwoń, podpowiemy, jaki gatunek będzie najlepszy do Twojego pieca.
Skontaktuj się z nami — doradzimy i przygotujemy ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb.