
Konstrukcji więźby dachowej jest kilka — różnią się sposobem przenoszenia obciążeń, rozpiętościami i przeznaczeniem. Przedstawiamy najpopularniejsze typy i tłumaczymy, kiedy stosuje się każdy z nich.
Wybór rodzaju więźby zależy przede wszystkim od rozpiętości dachu, kąta nachylenia i tego, czy planujesz wykorzystać poddasze. W praktyce decyzję podejmuje konstruktor na podstawie projektu, ale warto wiedzieć, czym różnią się główne typy — bo te nazwy padają w rozmowach z architektem, dostawcą drewna i ekipą wykonawczą.
To najprostsza konstrukcja: dwie krokwie spotykają się na kalenicy i opierają się na murłatach (belkach leżących na ścianie). Tworzą trójkąt, w którym wszystkie elementy „pracują" wspólnie.
Stosuje się ją przy małych rozpiętościach — zwykle do około 7 metrów — i w dachach o stromym nachyleniu (powyżej 30°). Jest tania i prosta konstrukcyjnie, ale ma ograniczenia: przy większych rozpiętościach krokwie trzeba by stosować bardzo grube, co jest nieekonomiczne. Spotyka się ją w niewielkich budynkach, garażach, altanach.
Najczęściej spotykane rozwiązanie w polskim budownictwie jednorodzinnym. Krokwie są dodatkowo połączone poziomą belką — jętką — w ich górnej części. Jętka usztywnia konstrukcję i przejmuje część obciążeń poziomych.
Pozwala na rozpiętości około 7–12 metrów, co pokrywa większość projektów domów jednorodzinnych. Daje dużą swobodę aranżacji poddasza — w przestrzeni poniżej jętki można zrobić pokoje, a jętki służą zwykle jako konstrukcja sufitu. Sprawdza się przy dachach o kącie nachylenia 30°–60°.
Konstrukcja stosowana przy większych rozpiętościach lub w dachach o łagodniejszym nachyleniu. Główną rolę grają tu płatwie — poziome belki, na których opierają się krokwie. Płatwie wsparte są na słupach, a kleszcze (poziome belki w połowie wysokości) usztywniają całość.
Pozwala na rozpiętości nawet do 16 metrów i jest częściej spotykana w większych domach, dworkach albo budynkach gospodarczych. Wadą bywają wewnętrzne podpory (słupy), które wymagają zaplanowania w bryle budynku.
Poza trzema podstawowymi typami pojawiają się też konstrukcje hybrydowe i specjalne — np. więźby do dachów łamanych, mansardowych, łukowych albo z lukarnami. Każdy taki przypadek jest dobierany indywidualnie przez konstruktora — z reguły to wariacja na temat jętkowej lub płatwiowej.
Coraz częściej spotyka się też więźby z wiązarów prefabrykowanych — to gotowe „kratownice" produkowane fabrycznie. Pisaliśmy o nich szerzej w osobnym artykule.
Wybór nie jest dowolny — zależy od projektu architektonicznego, obliczeń statycznych i zaplanowanego użytkowania poddasza. W praktyce konstruktor projektujący dom dobiera typ więźby do bryły. Twoją rolą jako inwestora jest powiedzieć, czego oczekujesz:
Mając projekt z gotowym rysunkiem więźby możesz przyjść do nas po wycenę drewna. Sprawdzimy, jakich przekrojów i długości potrzebujesz, czy warto suszyć komorowo i jak zoptymalizować zamówienie. Wycena jest bezpłatna.
Skontaktuj się z nami — doradzimy i przygotujemy ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb.